อภิมหาสมบัติ นาซ๊

ID: 297

อภิมหาสมบัติ นาซี

กอง ทัพที่ประสพชัยชนะในสงครามย่อมไม่ละเว้นทรัพย์สินของประเทศอื่น เมื่อกองทัพนาซีปราบปรามประเทศต่าง ๆ ในยุโรปเกือบทั้งหมดในปี 1940 ก็เช่นเดียวกัน เมื่อได้เข้าครอบครองศูนย์กลางอันยิ่งใหญ่ของยุโรป ผู้นำนาซีได้นำกำลังเข้าปล้นสะดมเอาทรัพย์สินอันมีค่าอเนกอนันต์อย่างแม้ชน เผ่าป่าเถื่อนเยอรมันปล้นกรุงโรมได้ก็ไม่เทียบเท่า

ผู้ บัญชาการทหารอากาศเยอรมัน แฮร์มานน์ เกอริงเป็นตัวอย่าง ได้นำเอาของที่ปล้นไปประดับประดาเต็มคฤหาสน์ของเขาที่คารินฮอลล์ นับแต่ภาพเขียน ภาพปั้นและพรมต่าง ๆ จากดินแดนที่เข้ายืดครอง เมื่อกองทัพบกรัสเซียกำลังรุกหนักเข้ามาถึงประตูบ้านของเขาในตอนต้นปี 1945 เขาได้นำเอาข้าวของมีค่าบรรทุกรถเป็นขบวนแล้วมุ่งหน้าไปทางใต้ทางบาวาเรีย ซึ่งต่อมาทหารอเมริกันได้พบในที่สุด การปล้นสะดมของนาซีคนอื่น ๆ ได้ถูกเปิดเผยทำนองเดียวกัน และสมบัติถูกนำไปคืนเจ้าของที่ถูกต้อง แต่ยังมีข่าวลือจนป่านนี้ว่า ทรัพย์สินค่ามหาศาลส่วนใหญ่เป็นทองคำแท่งยังคงซ่อนอยู่ใต้ทะเลสาบแห่งใดแห่ง หนึ่งในออสเตรีย โดยฝีมือทหารเอสเอสเขาชื่อ ออตโต ชคอร์เซนี หัวหน้าหน่วยคอมมานโดของเยอรมันในระหว่างสงคราม

ชคอร์ เซนีผู้ห้าวหาญนี่เองที่ได้นำหน่วยคอมมานโดไปช่วยเหลือจอมเผด็จการ เบนิโต มุสโสลินี ในเดือน กันยายน 1943 หลังจากที่เขาถูกล้มอำนาจและถูกจำคุกเมื่อพันธมิตรเริ่มบุกอิตาลี มุสโสลินีถูกจับเป็นเฉลยอยู่บนโรงแรมยอดเขา แกรนด์ ซาสโซ ดิตาเลีย ซึ่งเป็นยอดเขาสูงสุดในทิวเขาอบุรซซีแอพเพนไนนส์ ชคอร์เซนีกับทหารของเขาได้บุกโจมตีด้วยเครื่องร่อนจนสามารถสยบทหารที่ควบคุม มุสโสลินีได้ และนำจอมเผด็จการขึ้นเครื่องบินกลับไปยังที่ปลอดภัยด้วยเครื่องบินสตอร์ขนาด เบา ชคอร์เซนีเป็นผู้บังคับการกองกำลังพิเศษของเยอรมันด้วย หน่วยนี้ปฏิบัติการเบื้องหลังแนวของพันธมิตรโดยปลอมเป็นทหารอเมริกัน ในระหว่างการรุกที่อาร์เดนนส์ในฤดูหนาวปี 1944-45

ทหาร ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของเขาได้เขียนเรื่องราวไว้ในภายหลังว่าชคอร์เซนีได้ ขนเอาทองแท่งไปด้วย หลายคนพยายามไปค้นหาแต่ปราศจากผล ชคอร์เซนีถูกกองกำลังของอเมริกันจับได้ในตอนปลายสงคราม ในปี 1947 เขาถูกนำไปยังคณะลูกขุนศาลอาชญากรสงครามที่ดาเซา เขาได้รับการปล่อยตัวและหลังจากใช้เวลาสอง สามปีในสเปนสมัยฟาสซิสต์ เขาก็ย้ายไปยังอเมริกาใต้ ซึ่งเขาได้สร้างโรงงานทำปูนซีเมนต์ขนาดใหญ่ที่นั้น เขาอาจรอเวลาหลายปีในสเปนเพื่อหาโอกาสไปออสเตรียเพื่อไปเอาทองแท่งก่อนใคร อื่นจะไปพบ และนำไปเป็นทุนในการทำธุรกิจ

การ เคลื่อนย้ายทรัพย์สินครั้งมหาศาลของนาซีถูกค้นพบในตอนปลายสงคราม โดยกองกำลังของอเมริกัน ในอุโมงค์เหมืองร้างที่เกดลินบูร์กสองสามไมล์ทางใต้ของแมกดาบูรก์ ข้าวของประกอบด้วยงานศิลปะสมัยกลางรวมทั้งกางเขนทองและกางเขนเงิน เหยือกคริสตัล แท่นบูชาที่ประดับไปด้วยอัญมณีอันหาค่ามิได้ หวีงาช้าง และข้าวของที่มีค่ามากมายของเยอรมันในช่วงศตวรรษที่ 9 และ 10 สิ่ง ที่มีค่ายิ่งยวดได้แก่ ภาพนักบุญสี่คนในศตวรรตที่ 9 ที่มีกรอบทองประดับเพชร ทรัพย์สมบัติที่เกดลินบูร์ก ถูกเคลื่อนย้ายไปจากที่ซ่อน โดยร้อยโทอเมริกันที่ชื่อ โจ ที มีคอร์ เขามีส่วนในการบุกนอร์มังดี ในเดือนมิถุนายน 1944 และบุกข้ามฝรั่งเศสพร้อมด้วยหน่วยปืนใหญ่ ซึ่งในที่สุดก็เข้ายึดเกดลินบูร์ก เขาได้รับมอบหมายเป็นหนึ่งในคณะสามคนเพื่อค้นหาอาวุธ เครื่องส่งวิทยุและอุปกรณ์อื่น ๆ ที่พวกต่อต้านนาซีอาจจะเก็บเอาไว้

ทหาร ที่กำลังเมาคนหนึ่งเข้าไปในอุโมงค์เหมืองร้าง และพบสมบัติอันมีค่าโดยบังเอิญ หน่อยของมีคอร์ ได้รับงานที่สำคัญ ในการเฝ้ารักษามันไว้จนกว่าจะทำรายการสมบัติที่ค้นพบให้เรียบร้อย แต่มีคอร์ซึ่งเป็นคนมีความรู้มากในเรื่องศิลปะ มีความคิดอย่างอื่น เขาลอบนำศิลปะที่มีค่าที่ละชิ้นสองชิ้นส่งไปบ้านทางไปรษณีย์ธรรมดา ๆ กองทัพบกสหรัฐฯรู้สึกไม่พอใจที่ทรัพย์สมบัติได้สูญหายก็ลงมือสอบสวน แต่ก็ต้องยุติลงในปี 1949 เมื่อเกดลินบูร์กกลายเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมันตะวันออก ในระหว่างนั้น มีคอร์ได้กลับเป็นพลเรือนไปแล้ว ตั้งร้านขายเครื่องโลหะต่าง ๆ ในชนบทเล็ก ๆที่ไวท์ไรท์ เท็กซัส

เขา เสียชีวิตในปี 1980 เมื่ออายุได้ 64 ปี หลังจากนั้นมีข่าวลือออกไประหว่างพวกพ่อค้าศิลปะสมัยกลางในนิวยอร์ค ลอนดอน มิวนิค และซูริค ว่าสิ่งที่น่าสนใจจะต้องปรากฏออกมาในตลาดครั้นแล้วในเดือนเมษายนปี 1990 องค์การส่วนเอกชนในเยอรมันตะวันตกชื่อว่า มูลนิธิวัฒนธรรมแห่งรัฐได้ประกาศว่าได้ค้นพบงานศิลปะชิ้นหนึ่งที่หายไปคือ นักบุญสี่คน หลังจากจ่ายเงินจำนวน 3 ล้านดอลล่าร์ให้แก่ ทนายความที่รักษาที่ดินของทหารเก่าอเมริกันชาวเท็กซัส การเจรจาติดต่อทำกันอย่างลับ ๆ ในสวิตเซอร์แลนด์โดยผู้ขายศิลปะ ชาวบาวาเรียและมีของอื่น ๆ อีก เช่น หนังสือต้นฉบับเก่าแก่ปี 1513 ซึ่งมีมูลค่า 500,000 ดอลล่าร์

การ สืบสวนในเวลาต่อมาเปิดเผยว่าเมืองไวท์ไรท์เป็นที่ซ่อนของสมบัติอันมีค่า มหาศาล ซึ่งกระจัดกระจายออกไปอย่างกว้างขวาง บางอย่างพบในห้องทำงานของมีคอร์ในร้านขายเครื่องโลหะ บางอย่างอยู่ในบ้านส่วนตัว บางอย่างก็ฝากเซฟธนาคารไว้ สองในสามของมหาสมบัติได้ถูกค้นพบแล้ว ทุกอย่างอยู่ในสภาพสมบูรณ์นอกจากนั้น ทนายความของเยอรมันและอเมริกันได้ค้นพบงานศิลปะชุดใหม่ที่ไม่เกี่ยวกับ สมบัติเกดลินบูร์ก ซึ่งปรากฏว่าได้ปล้นมาจากฝรั่งเศสและส่วนอื่น ๆ ของเยอรมนี

อีก ด้านหนึ่งของโลก นายพลญี่ปุ่นคนหนึ่งถูกหาว่าได้รวบรวมทรัพย์สมบัติมหาศาลเอาไว้เช่นเดียวกัน เขาคือนายพล โมซูกิ ยามาชิตะ ซึ่งทหารของเขาปกครองฟิลิปปินส์อย่างโหดร้ายทารุณเป็นเวลา สามปี ก่อนที่หมู่เกาะจะถูกอเมริกันยึดกลับไป ชื่อของยามาชิตะเชื่อมโยงกับการปล้นสะดมและการทรมาน แต่กระนั้นก็ผิดกับนายพลคนอื่น ๆ ของญี่ปุ่นเขาเป็นนายพลซึ่งมีสมญาว่า “เสือแห่งมลายา”เพราะ ว่ากองกำลังของเขา เข้าครอบครองคาบสมุทรมลายาได้อย่างรวดเร็วเมื่อเริ่มสงคราม และตัวเขาเองก็ถูกพันธมิตรจับได้ขณะมีชีวิตอยู่ ยามาชิตะ ถูกสอบสวนในฐานะอาชญากรสงคราม และถูกแขวนคนในเดือนกุมภาพันธ์ 1946 เขาได้นำความลับลงหลุมไปด้วย มีข่าวลือว่าเขาได้ซ่อนสมบัติไว้ ณ ที่ใดที่หนึ่งอย่างแน่นอน ทำให้ผู้คนพากันมาค้นหาเป็นการใหญ่ ทรัพย์สินอันมีค่ารวมทั้งเงินทอง ทองแท่งและอัญมณีที่ถูกปล้นมาจากโบสถ์และวัดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

ลือ กันว่ายามาชิตะซ่อนสมบัติของเขาไว้ในเกาะลูบัง ในฟิลิปปินส์ ก่อนที่เขาจะยอมมอบตัวให้แก่ฝ่ายพันธมิตรในปี 1945 นับตั้งแต่สงครามสิ้นสุดลง ทหารญี่ปุ่นนับสิบ ๆ คนที่เคยอยู่กับเขาเข้าไปค้นหา รวมทั้งชุดสำรวจของฟิลิปปินส์ด้วย ในปี 1972 สมัยประธานาธิบดีมาร์กอสได้มีคำสั่งให้หน่วยคอมมานโดพิเศษ ออกทำการค้นหาสมบัติบนเกาะลูบังและอื่น ๆ ในเกาะต่าง ๆ แต่ทหารก็ไม่ได้ร่องรอยอะไร ครั้นแล้วในปี 1974 ก็มีแสงริบหรี่ฉายมาที่เรื่องนี้ โดยมีคนโผล่ออกมาจากลูบัง เป็นทหารของพระจักรพรรดิคนสุดท้ายชื่อ ร้อยโท ฮิรู โอนาตะ ซึ่งยังทำการรบต่อมาถึง 29 ปี โดยไม่ทราบว่าสงครามยุติแล้ว เขาฆ่าคนไปกว่า 40 คน โดยแอบซุ่มโจมตีพวกตำรวจที่ออกตรวจในป่า หรือไม่ก็ปล้นเอาอาหารในหมู่บ้าน.......???

ID: 5729

ขอบคุณที่เอามาให้อ่านครับแต่คำสุดท้ายคือไรอ่ะ