เงาปริศนาอาถรรพ์ฉันจะฆ่าเธอ

ID: 13706

เรื่องเล่าประสบการณ์อันน่าสยดสยองของหมู่บ้านแห่งหนึ่ง

...

เช้าวันหนึ่งชาวบ้านพากันแห่มาดูศพของหญิงสาวในหมู่บ้านสภาพศพถูก แหวกช่วงอกออกและหัวใจนั้นหายไป ไม่มีใครรู้ว่าหัวใจเธอไปอยู่ท่ไหนตำรวจที่มาทำคดีต่างบอกว่าเป็นคดีฆาตกรรมแน่ แต่บนตัวศพไม่พบรอยนิ้วมือใดๆ ไม่พบอาวุธเมื่อดูจากแผลที่หน้าอกแล้วก็ยังดูไม่ออกว่า อาวุธชนิดใดในโลกนี้ที่ทำแผลอย่างเหวอะหวะ น่าสยดสยองได้เท่านี้ แผลที่ถูกแหวกมีเนื้อปริ้นออกมาจากแผลนั้นด้วยซึ่งทำให้ดูน่ากลัวมากๆ

จากคำให้การของชาวบ้านและญาติพี่น้องของเธอต่างบอกว่าเมื่อหลายวันก่อนเธอไปช่วยพวกญาติๆเกี่ยวข้าว แล้วเธอบอกว่าเธอเห็นเงาซึ่งระบุไมได้ว่าเป็นตัวอะไร สูงใหญ่โตมโหฬารเทียมยอดต้นตาลก็ไม่ปาน เพราะเงานั้นสูงกว่าอีก และเธอยังบอกว่าพอตกดึกเงานั้นก็ มาเข้าฝันเธอบอกให้เธอช่วยฆ่าคนหน่อย แต่เธอปฏิเสธไม่ทำตาม พอตกดึกเธอก็บอกว่าจะไปอาบน้ำแต่เธอหายไปทั้งคืนจึงไปบอกผู้ใหญ่บ้านให้ช่วยตามหา คืนนั้นมีอีกาบินผ่านหมู่บ้านไป9ฝูง ตั้ง9ฝูง ไม่ใช่น้อยๆซึ่ง ตรงกับคำให้การต่างๆของคนในหมู่บ้านที่บอกว่าเมื่อคืน ได้ยินเสียงอีกาที่น่าจะมาเป็นฝูงส่งเสียงร้องทั้งหมด9รอบ

ผ่านไป1อาทิตย์ไม่มีวี่แวว ว่าตำรวจจะสืบหาอะไรได้เลย จนเช้าวันหนึ่งชาวบ้านตื่นมาก็พบกับเรื่องประหลาด สัตว์ที่เลี้ยงเอาไว้มันตายหมดทุกตัว ทั้งวัว ควาย หมู ไก่ เป็ด แมแต่สุนัขก็ตายและ อวัยวะข้างในก็กระจัดกระจายเต็มพื้นดินของหมูบ้านนั้น ที่ซากสัตว์ตายมีขนสีดำซึ่งน่าจะเป็นขนอีกา ติดอยู่

ผู้ใหญ่บ้านจึงไปอัญเชิญพระในวัดของหมูบ้ายมาทำพิธ๊กรรมต่างๆ เพื่อขจัดสิ่งอัปมงคลนี้ไปแต่ก็ไม่มีผลอะไร วันต่อมา นางแขมันคลอดลูก พอตกดึกมันบอกว่าเห็นเงาสูงใหญ่มาแหวกท้องลูกมัน เด็กทารกคนนั้นก็เลยตายลง

จนกระทั่งชาวบ้านทนไม่ไหวต่างเล่ากันว่าต่อไปเงาอสูรนั่นคงมาจับพวกเรากินกันให้ตายหมดทั้งหมูบ้านเป็นแน่แท้จึงไปเชิญ หมดผีมาปราบหมดผีแต่ละรายบอกว่า ตนเองปราบได้แค่ผีธรรมดาไม่ใช่อสูรกาย อสูรตนนี้มันหนีขึ้นมาจาก*อบายภูมิ

จนถึงตอนนี้ชาวบ้านก็เริ่มกลัวจนคิดจะหนีออกจากหมู่บ้านและแล้วก็มีพระรูปหนึ่ง ท่านธุดงค์ผ่านมาที่หมู่บ้าน ชาวบ้านจึงขอให้ท่านช่วยปราบอสูรตนนี้ด้วย ตกดึก มีอีกาออกมาเกาะอยู่ตามที่ต่างๆของหมู่บ้านมากมายเหลือคณานับ พระท่านก็ใช้วิชาอัญเชิญอสูรตนนั้นมาและถามว่าต้องการอะไร อสูรมันบอกว่า มันจะเอาชีวิตของนางวรรนา เพราะนางวรรนา ทำให้มันต้องตกนรกด้วยการมายั่วยวนให้มันหลงไหล มันจึงคบชู้ตายไปตกสู่นรก ได้นานแสนนาน จนบัดนี้นางวรรนามาเกอดใหม่เป็นชาติที่3 มันก็พ้นจากแดนนรกขึ้นมาเกิดเป็นอสูรกายต่อในแดนอสูร จนกระทั่งมันหนีขึ้นมาบนโลกเมื่อวันเพ็ญก่อนเพราะแดนอสูรไม่มีผู้คุมเหมือนในนรก

พระท่านจึงถามต่อว่า เจ้าจำได้อย่างไรว่าหญิงคนไหนคือนางวรรนาที่เคยทำให้เจ้าตกนรก

อสูรจึงตอบว่า ก็อีคนที่ตายไปเมื่อหลายวันก่อนนั่นไง อีนางที่ถูกข้าแหวกอกออกมานั่นนะ

พระท่านจึงไต่ถามไปอีกว่า แล้วเมื่อมึงฆ่านางวรรนาแล้วเหตุใดจึงยังไม่กลับไปชดใช้กรรมในอบายภูมิต่อ

อสูรมันบอกว่า ถ้าข้ากลับไปกรรมที่ข้าฆ่านางวรรนาและสัตว์เหล่านี้ข้าต้องลงไปใช้กรรมต่อในนรก อีกนานแสนนาน ข้าไม่กลับไปหลอก

พระท่านจึงร่ายคาถาไม่นานนักอสูรตนนั้นก็ปรากฎตัว มันมีรูปร่างน่าเกลียดน่ากลัว ตัวโตใหญ่เทียมต้นตาล มีไฟของอบายภูมิลุกติดตัวมันอยู่เป็นนิจ แต่ก็มีน้อยมากเพราะมันขึ้นมาจากอบายนานแล้ว และส่งกลิ่นเหม็นเน่าอันเป็นที่ไม่พึงปราถนาของใคร

พระท่านจึงขอร้องให้มันกลับไปในอบายภูมิดีดี ก่อนถึงวันเพ็ญหน้าเพราะยมบาลเขาจะขึ้นมาเอาตัวเจ้าลงไปแล้วจะรับกรรมหนักกว่านี้ เจ้าอสูรนั่นไม่ยอมไปไหนมันยังบอกอีกว่า อยู่บนโลกมนุษย์เย็นสบายกว่าในอบายหลายเท่านัก พระท่านจึงหันมาบอกกับชาวบ้านว่าให้ทำบุญและอุทิศไปให้เขาเยอะๆ เขาจะได้พ้นกรรม และบอกแก่อสูรว่า เจ้าเป็นดวงจิตชั้นต่ำเพราะในอบายนั้นถือว่าต่ำกว่าเดรัจฉาน และมนุษย์ เจ้าจะอยู่ร่วมกับเขาไม่ได้เดี๋ยวพวกเขาจะทำบุญอุทิศไปให้ เจ้าจักได้พ้นกรรมเร็วๆเมื่อลั่นวาจาจบพระท่านก็ร่ายคาถาอีกครั้งและ ไม่นานอสูรกายก็หวีดร้องดังก้องกัมปนาท มาก จนชาวบ้านต่างปิดหูกันจ้าระหวั่น และมันก็หายไป

ชาวบ้านถามพระว่าอสูรนั่นไปไหน

พระท่านบอกว่าเขาไปตามกระแสบาป และเรื่องราวก็จบลงหมู่บ้านกลับมาสงบสุขอีกครั้ง

อบายภูมิคือ ภูมิชั้นต่ำเป็นที่ไม่มีความสุขเป็นทุกคติภูมิมี4แดนดังนี้

1.นรกภูมิ เป็นดินแดนที่อยู่ลึกที่สุด เป็นดินแดนของบุคคลผู้ซึ่งประกอบกรรมอันชั่วร้ายได้เสวยทุกข์เวทนาเป็นดินแดนที่มืดมิดมีแต่เสียงของการลงโทษ และเสียงดัง โหยหวน ด้วยเป็นกงจักรเป็นดอกบัว เห็นการทรมาน เป็นเรื่องดีไป

2.เปรตวิสัยภูมิ เป็นดินแดนที่ผู้มีความโลภมาก ถูกลงโทษทัณฑ์ให้ได้ทรมาน ในภูมินี้จะต่างตรงที่ว่าไม่มีผู้ที่คอยลงโทษเพราะเหล่าเปรตจะยื้อแย้งกัดกินกันเอง ด้วยวิสัยตนที่ชอบเบียนเบียนผู้อื่นอยู่แล้วในตอนเป็นมนุษย์

3.เดรัจฉานภูมิ เป็นที่ไปเกิดของวิญญาณที่พ้นจากนรกภูมิและ เปรตวิสัยภูมิเรียกว่า พ้นจากการลงโทษแต่จะต้องรับใช้กรรมที่ตนเองเป็นผู้ก่อขึ้น ในแดนนี้อาจมาเกิดจากชั้นอื่นก็ได้ หากมีความรักอันเกินควรหรือลุ่มหลงในสิ่งของหรือคนรัก เช่นมาเกิดเป็นสัตว์ที่คอยเฝ้าสมบัติที่ตนฝังเอาไว้ เป็นหมา แมว หรือสัตว์ภายในบ้าน คอยติดตามลูกหลานที่เป็นห่วง เดรัชฉานคือสัตว์ทุกชนิดบนโลกไม่รวมมนุษย์

4.อสูรกายภูมิ เป็นภพที่มีแต่ความโกรธ เกลียดกัน ด้วยเหตุผลนานับ ประการ ที่มีทั้งผิด และชอบ รัก และหลง เช่นเดียวกับมนุษย์โลก ต่างกันแต่ผู้คนที่นี้มีความโกรธเป็นที่ตั้งและมักจะกระทำผิดศีลเพราะความโกรธได้ง่าย แต่ผู้ที่จะสำเร็จหรือหลุดพ้นจากภูมินี้นั้นจะต้องมีสามัญสำนึกเป็นอย่างมาก บุคคลทั้งหลายที่อยู่ที่นี้มักมีฤทธิ์ไม่ยิ่งหยอนไปกว่าเทพ แต่มิได้ถือว่าเป็นเทพเพราะความโกรธ เช่น ภพอสูร ราษถ อมนุษย์ แต่อย่างไรก็ยังจัดว่าเป็นอบายภูมิ 4 ภูมิซึ่งตั้งอยู่ในยมโลกทั้งสิ้น

ส่วนมนุษย์โชคดีหน่อยเพราะพ้นภูมิของอบายมาเพียง1ภูมิ และมนุษย์จัดอยู่ในสุขติภูมิโลกของมนุษย์สบายกว่าอบายภูมิเป็นอย่างมาก เดรัชฉานที่ตกอบายก็อยู่ในโลกเดียวกับเรานี้เอง

ID: 11862