ทุกวินาทีที่มีค่า ( ตอน 1 )

ID: 1341

ความรู้สึกที่มีต่อเขาในวันที่เขาเดินจากไป ถึงแม้ไม่ได้เลิกกัน แต่ก็ต้องจากกันไปเพื่ออนาคต เพราะเขาต้องเดินทางไปศึกษาต่อเกี่ยวกับเครื่องยนต์ที่ประเทศออสเตรเลีย เป็นเวลา 1 ปี 5 เดือน หญิงแบบไสวจะอยู่ได้อย่างไรถ้าไม่มีวุฒิชายผู้เป็นที่รัก ไสวขับรถไปส่งวุฒิที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ช่วงบ่ายของวันที่ 1 ม.ค. 51 วันที่ครอบครัวของทุกบ้านมีแต่เสียงหัวเราะและสมาชิกในครอบครัวพร้อมหน้า พร้อมตากัน แต่ไสวหญิงคนนี้กลับรู้สึกอ้างว้างเปล่าเปลี่ยวท่ามกลางบรรยากาศเลี้ยงส่งที่โรงแรมหรูของบ้านวุฒิ เธอคิดแต่เพียงว่า อีกไม่กี่นาทีวุฒิก็ต้องเดินทางขึ้นเครื่องไปแล้ว แต่เธอจะแสดงออกให้เขาเห็นไม่ได้ว่า เธอเศร้า

เธอต้องทำตัวยิ้มแย้ม กลบเกลื่อนความรู้สึกเศร้าที่มันสุ่มอยู่ภายใน เพราะเธอไม่อยากให้เขาเป็นห่วง และแล้ววินาทีที่เขาต้องขึ้นเครื่องก็มาถึง ไสวพยายามยิ้มนัยน์ตาแสนเศร้า พยายามข่มใจไม่ให้น้ำตาร่วง วุฒิก้มลงกราบแทบเท้าย่าหัวหน้าครอบครัวคนสำคัญที่เขารัก บรรจงกราบแทบอกพ่อแม่ที่เขาเคารพ รำลาน้องชายด้วยน้ำตาอาบแก้ม แล้วก็หันมาหาไสว คนสำคัญและเป็นที่รักยิ่งของเค้า

วุฒิน้ำตาไหลไม่หยุด ไสวพยายามกลั้นน้ำตาสุดฤทธิ์แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ผล ไสวน้ำตาถลักลงมาอาบแก้มสีชมพูระเรื่อของเธอ และหยุดไม่ได้จนวุฒิเดินขึ้นเครื่องไป ในหัวของไสวมีแต่ความรู้สึกที่ว่า ทุกวินาทีที่อยู่กับวุฒิในตอนนี้มันช่างน้อยนิด ทำไมเวลามันต้องมาถึง ทำไมเธอต้องพรากจากเขาด้วย ทำไม............................

ID: 404

ซึ้งจัง

ID: 1866

อืมสุดยอด

ID: 4162

ซึ้ง