นี่หรือ0.0ความโกรธ-อ่านกันหน่อยนะคะ อุตส่านั่งพิมพ์ 55+

ID: 6652

ความโกรธ

ความโกรธน่ะนะไม่ใช่ส่วนหนึ่งของชีวิต แต่เป็นปัญหาชีวิต ที่ทำให้เสียสุขภาพกายและสุขภาพจิต

คนที่โกรธแล้วแสดงอาการ ลองดูสิคะ เหมือนคนเป็นโรคผิวหนังเน๊อะ

โดนอะไร

นิดหน่อยก้อเจ็บมากกว่าเนื้อส่วนที่เป็นปกติ คนขี้โกรธอะไรนิดหน่อยก็โกรธ

มันจะเป็นการสะสม''ปฎิฆานุสัย''(อ๊ะงงล่ะสิ^^)มันก้อคือ กิเลสโทสะส่วนละเอียด(จริง..จริ๊ง...เชื่อเถอะนะ)

มันจะก่อตัวลงไป

.
.
.
.
.
.
.
ลงไปอีก

.
.
.
.
.
.
ลึกมากกกกเลยนะ

อ่ะ ต่อๆ มันจะไปสะสมอยู่ในจิตส่วนลึก

เอ่อ..มันเรียกว่า..Latent tendency or defilement of repulsion or irritation(ใครแปลได้ขอชมว่าเก่ง -

ขนาดคนพิมพ์ยังแปลไม่ได้เยยอ่ะ)

มันจะทำให้เราโกรธง่ายและระงับอารมณ์ยากขึ้น เป็นโรคร้ายคล้ายโรคมะเร็ง(แล้วก็จะเป็นมะยิง-มันเล็งอยู่นานแล้ว เก็ทมุกป่ะอิอิ)

เวลาเราโกรธนะเราจะเห็นว่ามันเป็นเรื่องใหญ่เท่าภูเขาเลย พอเราหายโกรธแล้วเราก้อเห็นว่ามันเป็นอะไรคะ

(ตอบอย่างพร้อมเพรียง) เรื่อง ไร้-สา-ระ ไงคะ

ฉะนั้นเราอย่าโกรธเลยนะคะ โกรธคือโง่ โมโหคือติ๊งต๊อง คนบ๊องๆชอบทะเลาะเรื่อง..ไร้-สา-ระ...

ID: 427

ความโกรธ มันอยู่คู่กับ เก็บกด เพราะฉะนั้น โกรธแล้วจึงกด

อะ!งง อะดิ ก็น่าจะงงหรอก - -* ที่โกรธแล้วกดคือพวกเก็บกดนะขอรับ สรุปประการละฉะนี้ - -

ID: 6652

ก้อถึงได้บอกไงคะว่า อย่าโกรธ โกรธแล้วมันต้องเก็บ

อย่าระบายออกมา คือ การทำให้ความโกรธมันหายไปโดยไม่ต้องไปทะเลาะกะคนอื่นเขา

ไม่ต้องไปโต้ตอบแต่ว่า เราทำตัวเราให้เมื่อกับลม ไม่ต้องไปรับรู้อะไรกับเขา

พิจารณาตัวเรา ว่า ทำเรื่องไร้สาระรึป่าว ถ้าไร้สาระเราจะไปใส่ใจมันทำไม

ดังนั้นการไม่โกรธดีที่สุด ถ้าเก็บกดก็ระบายให้เพื่อนฟัง อย่าไปเก็บมาแค้นให้ขัดข้องเคืองหทัย

พระพุทธองค์ทรงมีพระพจน์ว่า'' พึงละความโกรธ พึงสละมานะ(ความทะนงตน) พึงล่วงพ้นสังโยชน์ทั้งปวง
ความทุกข์ย่อมไม่ตกถึงบุคคลผู้ไม่ติดข้องในนามรูปและไม่มีความกังวล''