วิธีอึบนเนินเขา สำหรับนักเดินทาง

ID: 3436

(วิเคราะห์ตามหลักเทคนิควิศวกรรม)

ที่ราบนั้นมีอยู่น้อยนิดแถมส่วนใหญ่ยังเป็นทุ่งหญ้าไม่มีต้นไม้กำบัง การจะอึอย่างสบายใจไร้ผู้คนมาพบเห็นนั้น ทางเดียวที่คุณต้องทำคือเดินหลบไปอึตามเชิงเขาครับ (กลั้นอึเดินไปซัก 500-700 เมตรจากแคมป์ แล้วหาซอกเขาที่สะอาดสะอ้านไร้คนมาอึก่อนหน้า หากมีไม้พุ่มเตี้ยๆ ช่วยกำบังตาด้วยก็ถือว่าเป็นชัยภูมิชั้นยอด) เมื่อเลือกจุดปฏิบัติการอันเหมาะเหม็งได้แล้วก็ถลกกางเกงลงยองๆ นั่ง ขยับเล็กน้อยพอถนัด

ท่ามาตรฐานเวลานั่งอึ ก็ต้องหันหน้าออกไปนอกภูเขาเพื่อชมนกชมไม้และดูต้นทาง จากภาพจะเห็นว่าก้นจะหันเข้าหาแนวลาดชันของภูเขาทำให้มีระยะช่องว่างระหว่างก้นและพื้นดินไม่มากนัก จึงต้องระวังตัว อาจจะต้องโหย่งๆ ก้นเล็กน้อย มิเช่นนั้นก้นอาจจะไประพื้น หรือระอะไรบางอย่างที่ปล่อยออกมาจากก้น แล้วถามว่า ถ้านั่งท่านี้มันลำบากนัก ทำไมไม่หันไปอีกทางล่ะ ? ระยะห่างจะได้เพิ่มขึ้น

จากภาพจะเห็นว่า เมื่อนั่งหันหน้าเข้าภูเขา แม้ระยะห่างระหว่างก้นกับพื้นจะมากขึ้นก็จริง แต่จุดศูนย์ถ่วงของร่างกาย ( Center of Mass; CM) บริเวณสะโพกจะรั้งน้ำหนักให้ตกไปทางด้านหลัง กอปรกับสรีระของเท้ามนุษย์เราไม่เหมาะกับการยกปลายเท้าขึ้นนานๆ (ไม่เชื่อก็ลองยกปลายเท้าขึ้น เทียบกับการเหยียดปลายเท้าลงสิ) แต่! ที่สำคัญคือนี่ต่างหาก ก็ถ้าคุณนั่งอึเพลินๆ แบบไม่ระวังตัว...

ก็อาจเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ได้... (กรุณาไปจินตนาการเองว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป)

ยังครับ! ปัญหายังไม่หมดเพียงเท่านี้

แม้จะนั่งอึอย่างถูกทิศถูกท่าแล้ว แต่ในกรณีที่เป็นวันมามาก (กินเข้าไปมาก ก็ออกมามาก) การนั่งยองอึอยู่เฉยๆ ก็อาจทำให้ของที่ออกมากองสุมจนล้นขึ้นมาท่วมก้นได้

ดังนั้นจึงต้องใช่วิธีอึไปพลางเคลื่อนที่ไปข้างหน้าไปพลาง เพื่อกระจายปริมาณของที่ออกมาไม่ให้กองสูงขึ้นมาชนกับก้น

ในกรณีที่อึแบบเคลื่อนที่ไปข้างหน้าจนชำนาญแล้ว อาจทดลองฝึกนั่งอึแบบ Moonwalk โดยการเคลื่อนที่ถอยหลังก็เท่ห์ไม่หยอก เพียงแต่ต้องรอบคอบหน่อย ควรระวังหลังมิให้ใบหญ้าด้านหลังบาดก้น หรือดีไม่ดีอาจเคลื่อนที่ตกเหวแบบไม่รู้ตัว.... เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้